आजकी फरासिली बेनिशा हमाल कुनै बेला अन्तर्मुखी स्वभावकी थिइन् । समयले उनलाई बिस्तारै अन्तर्मुखीबाट बहिर्मुखी बनाउँदै लग्यो । ‘काम र समयले मलाई एक्स्प्रेसिभ र एक्स्ट्रोभर्ट बनायो,’ उनले भनिन् । 

चितवनको गीतानगरमा जन्मिएकी बेनिशा रेडियो र टेलिभिजन प्रस्तोता हुँदै फिल्म जगत्मा छिरेकी हुन् । ‘त्यो बेला म प्लस टू पढ्दै थिएँ,’ विगत सम्झँदै उनले भनिन्, ‘चितवनकै कालिका एफएममा ‘आइडियल आरजे कम्पिटिसन’ हुने भयो । कलेजमा पत्रकारिता पढाउने शिक्षक र साथीहरूले मलाई त्यसमा सहभागी हुने सल्लाह दिए ।’ त्यो २०६३ सालतिरको कुरा हो । जुन बेला एफएमको क्रेज व्यापक थियो ।

प्रतिस्पर्धामा छानिएर उनी सेकेन्ड रनरअप भइन् । मीठो स्वरकी धनी बेनिशाले एफएममा काम गर्ने मौका पाइन् । उनी महिनामा चार वटा कार्यक्रम चलाउँथिन् । ‘त्यहीबाट मैले जिन्दगीको पहिलो कमाइ सात सय रुपैयाँ हातमा थापेँ,’ उनले भनिन् । एफएमका स्रोताले उनको नाम मेन्सन गरेर पत्राचार गर्थे । उनी दंग पर्थिन् । त्यसैलाई उनी आफ्नो जीवनको ‘टर्निङ प्वाइन्ट’ मान्छिन् । भन्छिन्, ‘त्यहीँबाट मैले महसुस गरेँ– आई एम समथिङ ।’

चितवनमा प्लस टू सकेर ब्याचलर्स पढ्न उनी काठमाडौँ आइन् । मामाघर काठमाडौँ, बसुन्धरामा बस्न थालिन् । सुरुमा काठमाडौँ सोचे जस्तो पाइनन् । ‘सुरुमा त मान्छेहरूसँग खुल्नै समय लाग्यो,’ उनले भनिन्, ‘यहाँको मान्छे एकदमै फर्वार्ड लागे । उताबाट म प्लस टू सकेर आएको थिएँ । तर, यहाँ प्लस टू गरेका मान्छे मभन्दा निकै टाठाबाठा थिए ।’ 

ब्याचलर्स गर्दागर्दै च्यानल नेपालमा उनलाई फिल्मसम्बन्धी कार्यक्रम चलाउने प्रस्ताव आयो । त्यहाँ उनले ‘पर्दा’ र ‘फिल्मी टप सेभेन’ नामक कार्यक्रम एक वर्षसम्म चलाइन् । त्यस्तै, नेपाल टेलिभिजनमा ‘कलिङ टाइम’ र ‘हिँड्दाहिँड्दै’ भन्ने कार्यक्रम पनि चलाइन् । पढाइ जारी नै थियो । त्यति नै बेला उनलाई निर्देशक प्रसन्न पौडेलले फिल्म ‘स्वर’का लागि अफर गरे । ‘फिल्म ‘स्वर’ खेल्दा यो नै मेरो पहिलो र अन्तिम फिल्म हो भन्ने सोचेकी थिएँ,’ उनले भनिन् ।

कुनै समय उनले फिल्म लाइनमा भविष्य खोज्दै हिँड्दा परिवार आत्तिएको थियो । विशेष गरी उनका बुबा । परिवारले कुनै पनि हालतमा उनलाई अनुमति दिने अवस्था थिएन । ‘यो क्षेत्रमा लागेर बाँच्ने स्थिति नै थिएन,’ उनले भनिन्, ‘नेपाली कलाकार धमाधम विदेश पलायन भइरहेका थिए ।’ 

तर, उनले भने फिल्म क्षेत्रमै आफ्नो भविष्य बनाउने निधो गरिसकेकी थिइन् । ‘ड्याडीलाई मेरो पढाइ नबिग्रने शर्तमा प्रसन्न दाइले कन्भिन्स्ड गराउनुभयो,’ उनले भनिन्, ‘‘स्वर’ फिल्मको स्क्रिप्ट पढ्दा मैले त्यसमा आफूलाई पाएँ । तर, त्यो फिल्म मैले अनुभवका लागि मात्र गरेकी थिएँ ।’ 

त्यसपछि म्युजिक भिडियोका लागि उनलाई लगातार अफर आउन थाले । ‘त्यसपछि पछाडि फर्केर हेर्नुपरेन,’ उनले भनिन्, ‘कामका लागि कहिल्यै अरूको ढोका ढकढकाउँदै जानुपरेन । बरु, काम मेरो घरको ढोका ढकढकाउँदै आयो ।’ अहिलेसम्म उनले दुई सयजति म्युजिक भिडियोमा काम गरिसकेकी छिन् । काम गर्दागर्दै उनले अंग्रेजी विषयमा स्नातकोत्तर पनि गरिन् । आफ्नो सफलताको श्रेय उनी आफूभित्रको आत्मविश्वासलाई दिन्छिन् । 

अहिले बेनिशाको फिल्म लाग्नेबित्तिकै सुरुमा उनका बुबा फिल्म हेर्न जान्छन् । ‘जीवनमा मैले प्राप्त गरेको सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि यही हो,’ उनले भनिन् । फिल्म क्षेत्रमा आएपछि आफूले प्राप्त गरेका उपलब्धिमा उनी केकी अधिकारी र रीमा विश्वकर्मालाई पनि गन्छिन् । ‘उनीहरू मेरा अत्यन्त मिल्ने साथी हुन्,’ उनले भनिन्, ‘फिल्म क्षेत्रमा साथी बन्दैनन् भन्ने सोचलाई हामीले गलत प्रमाणित गरिदिएका छौँ ।’ 

‘स्वर’, ‘महसुस’, ‘मोक्ष’, ‘कालो पोथी’, ‘किङ’, ‘झ्यानाकुटी’ ‘छक्का पञ्जा ४’ र ‘ब्लाइन्ड रक्स’ उनले गरेका फिल्म हुन् । फिल्मका हकमा आफू ‘क्वान्टिटी’भन्दा ‘क्वालिटी’मा विश्वास राख्ने उनी बताउँछिन्  । आफूले गरेका फिल्ममध्ये ‘झ्यानाकुटी’को ‘मालती’ र ‘ब्लाइन्ड रक्स’को ‘सृष्टि’ उनलाई मन पर्ने चरित्र हुन् । 

आफूले हात हालेको काममा शतप्रतिशत दिनुपर्छ र त्यसमा रमाउनुपर्छ भन्ने सोच बेनिशाको छ । ‘पहिलो फिल्म ‘स्वर’देखि ‘ब्लाइन्ड रक्स’ सम्म आइपुग्दा आफूमा धेरै परिवर्तन पाएकी छु,’ उनले भनिन्, ‘काममा सिरियस भएकी छु । परिपक्व हुँदै गएकी छु ।’ 

फिल्म खेल्नुभन्दा पहिला उनी सोच्थिन्– यो क्षेत्रमा संघर्ष गर्नुपर्दैन, धेरै पैसा कमाइन्छ, एउटा फिल्म खेल्नेबित्तिकै सबैले चिन्छन्, आदि–आदि । ‘तर, अहिले आएर बुझ्दैछु,’ उनले भनिन्, ‘यो क्षेत्र त संघर्ष र धैर्यको मिश्रण पो रहेछ ।’ उनले छोटो चलचित्र ‘मिसिङ ब्राइड’ को निर्देशन पनि गरेकी छिन् ।